34 Haftalık Prematüre Doğan Murat Bebek

Prematüre Annelerimizden Sevgili Özge Tanacı Kocabak bizim ile 34 Haftalık doğan Oğlu Murat’ın hikayesini paylaşmak istedi. Sözü Özge hn’a bırakıyorum..

 

Merhaba,

Size Doğum Hikayemi anlatmak istiyorum.

5 yıl çocuk özlemiyle yanmış biri olarak gittiğim her doktorda tüp bebekten başka çaren yok cevabını aldım. Ama tüp bebeğe gerek kalmadan mucize bir şekilde hamile kaldım. Her ay en az iki test yapıp o tek çizgiyi gören ben iki çizgi çıkınca inanamadım gecenin bir yarısı hastaneye kan testine koştum ve orada da pozitif çıkınca mutluluğumu tahmin edersiniz. Yıllardır çektiğim hasret bitecekti. ilk 6 ay sorunsuz geçti mide bulantısı,  bel ağrısı hiç bir şikayetim yoktu. Aşermede olmadı, gayet sağlıklı bir hamileydim ama 31.hafta da bir şeyler oldu daha önce hiç yaşamadığım o ağrılar…

İlk önce sırtımda başlayıp daha sonra göğsüme vuran geceleri yatırmayan ağrılar. Doktoruma her sorduğumda her hamile yaşar abartma cevabını aldım. Ultrasona girdiğimde bana ilk doğum tarihinden iki hafta ilerisini söyledi. İtiraz ettiğimde benden daha mı iyi biliyorsun cevabını aldım. Yani 24 Mart’ta doğum yapmam gerekirken bana nisan ortalarından bahsetmeye başladı.güvenimi sarstığı için hemen doktor değişikliği yapıp başka bir doktorla görüştüm , bana karnım vr göğsüm arasında ki mesafenin dar olduğunu bu yüzden bebeğin büyüdüğü için yer bulmaya çalıştığını ama her ihtimale karşı tahliller yapılmasını söyledi. Tahlillerim yapıldı ama tekrarlamaları gerektiğini,  daha önce bir kan rahatsızlığı yaşayıp yaşamadığımı sordular ; hayır cevabını verdim. Zaten ne olduysa o tarihler aralığında oldu. Durmadan burnum kanamaya başladı dokunulan her yerim morarmaya başladı , bel ağrısı göğsüme vuruyor nefes alamıyorum böbreklerim ağrıyor daha sayamayacağım bir çok şey ..

 

Doktorum sonuçları görünce acilen beni çağırdı trombositlerim 50.000 altında her an ölebilirsin acilen tıp fakültesine ambulansla sevkimi istedi. Çünkü yaşadığımız yer küçük olduğu için kan bulmak sorun olurmuş. Apar Topar gittik ama hala anlamlandıramıyordum olanları bir anda ne oldu diyordum. Hastalığıma teşhis koyamıyorlardı. Bir sürü doktor sorular ama artık ağrıdan cevap verecek gücüm kalmamıştı. Görme problemim başladı Hastane de her şeyi bulanık ve kırmızı bir noktayla görüyordum. tahliller sonucu tıp fakültesinde koydular teşhisi . HELP SENDROMU ! bu kadar zor muydu bunu bilmek..

 

Tansiyonum 20’ye çıkınca mı anlaşıldı neden ben diye ağlarken bir anda doğuma gidiyorsun denildi.ama ben hazır değildim ki.. daha 34 haftalıktım .. ama hastalıktan dolayı bebeğim 32.haftada görünüyormuş. Ağlaya Ağlaya kimseyle görüşmeden vedalaşmadan doğuma aldılar beni.. en son lütfen bebeğimi kurtarın dediğimi hatırlıyorum karşılığında aldığım cevap inşallah seni de kurtarırız olunca düşünün psikolojimi.. sonrası iki gün ben 9 gün bebeğim yoğun bakımda kaldık.. Ne çok ağladım bebeğimi bana göstermediler diye çünkü yasaktı tekrar bir kriz daha geçirebilirmişim. 10 gün tansiyonum düşmedi .Aşırı kanamadan rahmimi kaybetme tehlikesi yaşadım her gün ağladım bir kez göreyim diye ama izin vermediler …

 

Daha içimde olan anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki. Geçiyor tabii ki ama izi kalıyor. İlk hamilelik büyük umutlar çok zor bir doğum hikayesi ama sonu çok şükür ki mutlu. Aslan gibi 2 yaşında bir oğlum var benim. Öyle çok seviyorum ki yüzüne her baktığımda binlerce kez şükrediyorum .. Biliyorum çok uzun oldu ama inanın en kısa hali bu o kadar zor günlerdi ki beni çok iyi anlarsınız siz .. Lohusalık günlerimi ve herkesin yaşamaz bu çocuk dediği günleri saymıyorum bile..
Benim 1.650gr doğan bebeğim şu an 14.600 gr küçük tosunum benim . Yaşamaz bu bebek diyenlere selam olsun önce Allah’ın izni ve sonra benim sevgimle büyüdü Bebeğim …

İlgili Mesajlar

Leave a Comment