İkiz Annesi Eda

‘Blogumda konuk yazar Eda, 26. haftada doğan prematüre  ikizlerini ve doğum hikayesini anlattı ‘

30 nisan 2015 ikizlerim Dünya’ya geldi..
İsmim Eda esimle evlendikten 2 ay sonra bebek sahibi olmaya karar verdik ve hayatımız o noktada değişti…
Her şey çok güzel giderken 26. haftada aniden suyumun gelmesiyle kendimi hastanede bulmuştum.  Sancılarım da çok  geçmeden baslamıştı. İkizlerimi kaybediyordum,  kımıldayamıyorlardı.  Karnım bom boştu sadece dua edip ağlıyorduk eşimle.  Doktorum başıma gelip ” Eda çocukların yaşama şansı sadece %5 kendini riske atma bıçak altına yatma ”  dedi. Baka kaldım Doktoruma neden böyle diyor diye.

İçimden düşündüm erken doğan yasayan bir sürü bebek var diye..  Hayır dedim normal doğum olmayacağım hiç bir riskim yok sezaryen istiyorum dedim o inatla.  ” Bebeğin birini alalım o gelmek üzere diğeri içeride kalsın onun yaşama şansı  daha yüksek ”  diyordu nasıl tercih yapacaktım ? .. Normal doğum olmadı,  sezaryene  alındım sadece narkozu yüzüme yaklaştırdıklarını hatırlıyorum sonrası yok.. Hayaller vardı. Bebeklerimin ilk ağlama seslerini duyacaktım…Olmadı.. Bebeklerimin ağlama seslerini 70 günün sonunda duydum 70 gün makineye bağlı nefes aldılar.. ..




Doğumun ardından gözümü  açar açmaz Bebeklerim kaç kilo dediğimi hatırlıyorum öyle umutluymuşum ki  ki bu sorumdan belli değil mi? Yaşıyorlar mı ?  diye sormuyorum bile kaç kilo ?  diyorum eşim diyor yoğun bakıma gideceğiz hadi uyan bebeklerim 760 gr ve 770 gr olarak doğmuşlar ikisininde ciğerleri gelişmemiş  anında makineye bağlanmışlar,  ikisinin de durumu çok kötü..
Sezaryenden  4 saat sonra ayaklanıp  yoğun bakıma indim bebeklerimi görecektim. Ne ile  karşılaşacağımı  hiç bilmiyordum.. İlk önce Irmak’ı gördüm  elim kadardı. Eşime döndüm konuşamadım.  Gözlerimle ona endişelerimi  anlattım….Nehir’e  gittim bir kez daha sok oldum.. Haberlerde izlediğimiz parmak bebek Aşkım bunlar dedim bizim hikayemiz başlıyor  dedim…

Her gün bıkmadan usanmadan hastaneye gittik. Irmak kızımın  durumu hep kötüyü.  Ciğerlerindeki hava kaçağından  dolayı ciğerlerine  tüp  takılmıştı.  Nehir toparlamaya başlasa da Irmak tedavisinin üzerinden  2 ay geçmesine  rağmen hala hayati risk taşıyordu.
100 günü  devirmiştik.  Artık  doğum haftam dolmuştu ama hala çocuklarım  çok küçük oksijen desteği ile hayata tutunuyorlardı..Hatta ırmak 2 defa ölümden dönmüştü.. O yoğun bakıma 2 defa evladınızı son kez görün  diye girdik.. Bu ağır acı yüreğimden  nasıl  silinecek bilmiyorum.. o günler Çok zordu bebeklerim için elimden hiç bir şey gelmiyordu sadece süt sağıyordum.  Yoğun bakımın sütçü  annesi olmuştum çocuklarım  için sürekli  sut taşıyordum pes etmeden her gün kosa kosa merdivenleri çıkardık.  Hastanenin onları görebilmek dokunmak adına parmak uçlarım  onla da değdiğinde içim erirdi onlarla konuşur her şeyi  anlatırdım. .. “Her şey güzel olacak mutlu olacağız bizi bırakmayın ” gecem gündüzüm dua olmuştu uyurken dua ederek uyanıyordum evlatlarımın  şifası  için namazlar kılıp  dualar topluyordum.. 140 gün boyunca bıkmadan usanmadan dua ettim Rabbim bana evlatlarımı bağışla  diye dualar ettim..Çok  şükür kabul oldu kızlarıma  kavuştum  tam 140 günün sonunda. ben evlatlarımı  kucağıma  aldım. 1 aydır  evdeyiz huzurluyuz Anneyim 1 ay’dır Anneyim.. 5 ay boyunca karnı kucağı boş bir Anneydim şimdi ise kucağım doldu. Rabbim bir daha yaşatmasın ne bana ne kimseye..



5 ay da öğrendiğim şey.. Her bebek kendi kaderini yaşar eğer Allah can verdiyse onlara sen ümidini kesende onlar yasar… Ben hiç ümidimi kesmedim bir gün olsun isyan etmedim ben Rabbim’in mucizesini yaşıyorum anlatırken gözyaşlarımı tutamıyorum.  ilk ve son kez Evrim hn’a anlatmak istedim.. Umut olalım biz herkese .. Dua ile kavuştum ben evlatlarıma  mucize kimseden gelmez Allah’tan başka.  Rabbim  herkese mucize nasip etsin..
Biz başardık sizde başarırsınız.. Sevgi ile dua ile sabır ile..

Irmak ve Nehir şimdi kronolojik 5 düzeltilmiş 2 aylıklar.. 2750 gr. ve 2400 gr.

 

26 haftalık doğan Irmak ve Nehir’in Annesi Eda Öztürk..



İlgili Mesajlar

Leave a Comment