Umut Arhan’ın Babası

” Hep Anneleri yazacak değil ya; bu seferde bir Prematüre Bebek Babası duygularını yazmak, Bloguma konuk olmak istedi.. Sözü Umut Arhan’ın Babası Hasan Sarı’ya bırakıyorum..”

Baba’cım canım oğlum  Umut Arhan Sarı’ ma

Oğlum, Bi’tanem, Aşkım, Yaşama Sevincim, Seni çok seviyorum..

Bir Umuttur yaşamak…
Bir Umut la başlamak güne…
Her yeni gün, Umut tur benim için…
Karanlik gecelerin sonunda Güneşi görme sebebimdir UMUT
Bazen kocaman bir bekleyişimdir UMUT
Bazen de yureğimdeki Sevgimdir UMUT
Ama hiç vazgeçmeyeceğim, vazgeçmedim de UMUT umdan…
Yaşayacağiz Umut Arhan SARI‘yla…..

Hasan SARI

 

Canım oğlum, Annenle tanıştık ve ben Anneni çok sevdim Aşık oldum sonrasında da evlendik. Mutlu mesut yaşamaya devam ettik, Canım Oğlum seni ben ilk günden beri sürekli istedim fakat Annenin Panik atak rahatsızlığından dolayı ısrarcı olamadım Doktor amcaların Annen için önce tedavi dediler bende önce sağlık dedim…
Günlerden bir gün Annen Aşkım ben çocuk istiyorum dedi, dünyalar benim oldu, oğlum bi bilsen ne kadar mutlu olduğumu. 2014 yılı Haziran ayının 28. Günü sen Anne karnında ilk adımını attın, tutundun.

MÜJDEN; İLK SANA OLAN SEVİNCİM
Bana nasıl mı verdiler müjde ni , bak oğlum Annen ilk evde test yapmış sonuç pozitif, emin olmak için bana pembe yalan söyleyerek bir arkadaşımla doktora gidecek bana çocuğu olduğu için yanında durucam dedi. Sağlık ocağında da test etmiş sonuç pozitif, arkadaşıyla beraber ofise geldiler havadan sudan derken o büyük müjdeyi verdiler bana, ben saçmalamışım ağlamışım vs. çok sevindim çok havalara uçuyorum bağırmak haykırmak istiyorum herkesle paylaşmak istedim ama yapmadım umudumdun nazar değmesin dedim, aile dışında paylaşmadım.
Artık emindik ve her hafta Doktor amcana gitmeye başladık ve artık emindik günler geçtikte doktor amcanın ultrasonun da iyice gözükmeye başladın her hafta müthiş bir heyecanla doktor amcana gidiyorduk bu sira annenin ilk ¾ ayı çok kötü geçti sürekli kustu hemde hiçbir şey yiyemedi yemeden çıkardı canım Aşkım boğazları kurudu fenalaştı her hafta hastaneye götürdüm serum verdiler Annene bazen bir serum yetmedi iki serum verdiler, 3,5/4 aylık cıvarında Annen canım benim tam 13 kilo vermişti (itirafta bulunayım geceleyin Annen banyoda çıkartırken çok üzülüyordum ve yatakta ağlıyordum). Anneni ben çok seviyorum Annenin her ızdırabında, üzüntüsünde ve her türlü rahatsızlığında ben kahroluyordum. Canım Oğlum bu ¾ ayda sevinci, hüznü, paniği, mutluğu aynı anda yaşadım.
İLK HÜZÜN; ve HAYAL KIRIKLIĞIM
Doktor kontrolüne gidince iki li test istedi başka yerde yapılıyormuş, Anneden kan aldılar çıktık eve geldik sonuçlar için bir hafta gerekiyormuş hop oturduk hop kalktık bir hafta geçmek bilmedi. Derken hafta bitti doktoruna gittik sonuçlar gelmiş riskin çok çıkmış raporun, canım oğlum yüksek riskli 175/1 down sendrom lu gözüktüğünü söyledi ve aminosentez istedi doktorun, başımdan aşağı kaynar sular döküldü hele Anneni düşünemiyorum ben o kadar kötüydümki yalnız kaldığımda elimde olmadan sürekli ağladım fakat Annen Güçlü görünmem lazımdı Annenin yanında hep iyimser komik neşeli olmaya çalıştım ne kadar becerdim bilemem. Tabiî ki araştırdım bu gibi testler de çıkabiliyormuş, Annele beraber karar aldık bizde doktor amcanın istediği aminosentez i yaptırmamak, yaptırmadıkta. Tabii ki dr. kontrollerine devam her hafta gittik kontrollerde ultrasyonda down sendromu gözükmüyordu ense kalınlığından ve bazı tıbbı verilerden dolayı hatta doktorun Annenin bu kadar zayıflamasından ve yiyememesinden dolayı sizin kereta çok mucadeleci çıktı dedi.
Tabiî ki dr un riski gördüğünden bizi daha iyi bu işin uzmanı olan radyoloji ye gönderdi o amca ya da radyolog diyorlar, gittik muayene olduk sonuçları akşama Doktorunuza mail atarım dedi ve bizide bilgilendirdi. Kendi doktorumuzdaki son kilon 525gr dı radyolojide gözüken 450gr çıktı ağırlığın, risk var dedi Radyolog, sonuçları mail yoluyla gönderirim Dr. unuza. Çıktık ordan Oğlum gene başımızdan aşağı kaynar sular döküldü gene yukarıda anlattığım dan daha fazla üzüldüm. Akşam saat 21.30 da sürekli gittiğimiz Dr. Aradı Annen baktı ve böyle bir olayı akşam saat 21.30 da EX OLUCAK ölücek gibi malesef gibi sözler söyledi. ((tabii bunu yüz yüze değil de akşam telde söylemesi başından atarcasına konuşması acayıp garipti, bu arada DR. un önemi ortaya çıkıyor)) Yıkıldık ben kötü oldum dükkana gittim ağladım bağırdım sigara üstüne sigar içtim, Annede Anneannen de bizde idı beraber yanıma geldiler sabaha kadar üzüntüden patladık. Oturduk karar aldık başka dr gidelim dedik kız kardeşimin ve ablamın Doktoru Op. Dr. Ayşen GÜÇLÜ de karar kıldık ve aradık en kısa zamanda randevu istedik ve gittik bizi kabul etti, bugüne kadar yaşadıklarımızı anlattık ve evrakları mızı verdik bizi acil olarak bir Perinatoloji uzmanın bakması gerektiğini söyledi ismini ve adresini verdi randevu alıp gittik bir saate yakın ultrasonda baktı Profesörde aynı şeyi söyledi kilon 440gr gibi çıktı ve Dobler e baktı dediki Prof amcan kordondan kan akışı zayıf Annenin plesentası tam tutunamamış 26/27 haftaya ancak dayanır zamanlamayı ayarlıcaz kan akışı zora girince alıcaz dedi doktor amcan, gene hüsran, gene hüsran, gene hüsran. (( hastaneye yatması gerekmiyor mu her ne olursa olsun can bu çünkü dedi ki Prof dr. yatsa ne olacak morali bozulacak biz takibini yapıcaz, peki dedim içimden ya kontrolden çıktık eve geldik ertesi gün kan akışımı zayıflarsa bunu nasıl anlıcaz YAVRUM nefessiz kalırsa, yine burdada DR. un önemi ortaya çıkıyor))
Ertesi gün Dr. Ayşen hanıma gittik raporları gösterdik prof amcanın söylediklerini anlattık kendiside muayene etti bizi acil olarak tanıdığı arkadaşı T.C. Sağlık Bakanlığı İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve araştırma Hastane sine Perinatoloji bölümüne Yrd Doç Dr Seçil Karaca Kurtulmuş yönlendirdi. Aradı ve acil olarak gittik sıra randevu almadan bizi acil olarak kabul etti. Muayeneye başladı detaylı baktı ve Hocası Prof Dr Sefa Kelekçi ye bilgi verdi Profosör Sefa Hocam acil yatış verdi.
Not: Bu aşamaya kadar gittiğimiz tüm Dr. lar hiç biri tedavi için bir şey demedi ve yol göstermedi çoğu büyük ihtimalle EX olucak takip edicez dedi;

Dr. Ayşen hanım hariç… ( 100% değil tabiî ki olabilirde olmayabilirde, örnekleri çok diyerek elinden geleni yaptı) Neyse ilk iş olarak kordondan ve plasentadan kan örnekleri alıp kontrole göndermekti ki yaptılar canım oğlum Annenin karnından girdiler sana zarar vermeden tıbbı aletlerle adını bilmiyorum kordon dan ve plasenta ya inip kanlar aldılar, İstanbula gönderdiler. Canım Oğlum annen çok çekti çok içim yandı bende ordaydım bağırmaları beni mahvetti kapıdan duydum. Yatış devam ediyor tabii yaklaşık 25 gün yattık hastanede ben eve gidiyorum diye kapıda sabahladım günlerce Annen söylemedim o beni hep evde sandı. Canım Aşkım ya rahatsızlığına rağmen beni düşünüp eve git dinlen derdi sürekli. Sefa Hocam nasılsa erken doğucak belli (( bu kan akışının zayıflığı ve plasenta nın tutunamasının Dunyada çaresi yok muş )) – ((( Canım Oğlum Çaresi Olsaydı ben ne yapar yapıp seni götürürdüm Çok Özür dilerim Çaresi yokmuş ))) ; Ciğerlerin gelişimi için iğneler, kan sulandırıcı iğneler, balık yağı hapı vitamini her gün yapıldı.

İKİNCİ EN SEVİNDİĞİM AN
Canım Oğlum Sen dünya ya gelmeden Kordondan alınan kanın sonucu geldi temiz çıktın Artık Down Sendromu değildin ve aksi bişey de yoktu çok sevindik çoooooooooooook Annede bende, sıra gelmişti Anne karnında mümkün olduğunca kalman ve kilo almandı. Biliyormusun sorunu öğrendiğimizde 26 hafta olsun ki azda olsa yaşama şansın var dı 26 haftayı tamamladın, bu sefer 28 olur İnşanlah dedik oldu, bu sefer 29 hafta olsun istedik oda oldu ve Sevincimiz neşemiz katlanmaya başladı Çünkü dunyada ve İzmirde örnekleri çoktu. Bu arda sen Canım Oğlum az az kilo alıyorsun En son 23 ocakta Cuma günü dr 700 gr demişti gözüken 25 haftalıktın ve bize dr izniyle hafta sonu için iğneleri evde yapmak şartıyla izin verdi biliyormusun oğlum ben Annene iğne bile yaptım ama Zarasız, kolundan öğrenerek tabii… Akşama doğru Annemlerin evi yakındı ve insan var diye bizden başka orayı tercih ederek gittik. Evde oturduk akşam yemeği yedik muhabbetler ettik Anne nin çok Sevdiği kestane aldım Babaannen kestane kebap yaptı yedik Aile tek tek yattı en son ben de yattım, Canım Oğlum Ben ve Timur amcanla salonda yattık…
EN ÇOK KORKTUĞUM AN

OĞLUM BİTANEM, AŞKIM, YAŞAMA SEVİNCİM Nasıl mı Dünyaya geldin ?  Anlatayım : Yukarıda nerede kalmıştık.. Herkes yatmıştı bende Timur amcanla salonda yatıyorduk, bu arada ben günlerdir çok uykusuz kaldığımdan hemen uyumuşum, uykumda bir ses bağırıyor Timur amcan ” Abi abi ” Annen Ayben için’  bir şey oldu galiba koş”  dedi, bir fırlamışım yataktan banyoya doğru Babaannenle Annen banyoda ve çok fazla kan gelmiş Annem Anneni temizliyordu, panikledim ama kısa sürdü kendimi toparladım hemen giyindim bu sırada Anne’nin temizleme işi bitince apar topar hastaneye hani izinli eve geldiğimiz hastane ye dua ederek ((Canım Oğlum biliyor musun Babaannende çok fena olmuştu ama Annene belli etmemeye çalıştı)). Geldik acil olarak muayene yapıldı ben tahmin ettiğim için acil olarak çıkışını yaptırdık çünkü başka hastanede doğum yapacaktın Egepol da, çıkış işlemlerini yaptırdık aracımıza bindik Egepol ü aradım durumu anlattım Dr. Ayşen hanımın hastasıyız dedim hastaneye geldik Cumartesi günü olduğundan ve izinliydi senin dr un yetişme şansıda yoktu. O an adını bilmediğimiz nöbetçi Dr asansörde karşıladı bizi muayene vs derken acil Doğumu gerçekleştirmemiz lazım dedi ve Anneni Ameliyathaneye kadar son noktaya kadar bulundum ve Ameliyata aldı Sezeryanla dunyaya geldin 208 gün sonrasında…. ((Bu 208 gün Annen hep çile çekti hiç gülemedik sürekli bir şeyler çıktı…))

DUNYAYA GÖZLERİNİ AÇTIN: HEYECAN KORKU SEVİNÇ

Canım Oğlum Babacım.
Gün ) 24 Ocak 2015 Sabah 07.45 te…685 Gr ve 31 cm Boy. olarak Gözlerini dunyaya açtın… Hoş geldin Oğlum Hoş geldin…

Canım Oğlum Seni ilk olarak EGEPOL Hastane sinde Ben, Halan Elif ve Babaannen vardık. Babaanneni odaya bıraktık Halanla ben Hastanenin 6. katında doğumhane ise 5.ci katında Yoğun bakım, 3. Katın dada Annenin odasıydı, ben ve halan değişerek 5.kat 6.kat depar atıyoduk, Sevinç Hüzün, panik hepsini yaşadım Canım oğlum benim. O anımı anlatamam gittim geldim sürekli, derken bir Hemşire hanım ben tam 6. Cı kata 2/3 basamak kala çıkarken yanımdan maraton koşucusu gibi koşarak geçti kucağında küçük bir bebek arkasından Çocuk Doktoru oda jet hızıyla koşuyordu sadece başını görebildim ½ saniye kadar daha sonra öğrendim o sendin Canım Oğlum ilk kez seni orada GÖRDÜM…

Canım Oğlum İşte tam bu dakikadan sonra hop zıpladım, hop hopladım ve Anlatılamaz bir panik, korku, heyecan yaşadım yerimde duramadım bilgi alamıyorum ne zaman bir hemşire görsem yoğun bakıma giren soruyorum net bir bilgi alamıyordum sadece merak etmeyin emin ellerde demekten başka bir şey duymadık. Evet emin ellerdeydin yoğun bakımın kapısında ayakta yerde sağa sola dönerken azda olsa kendime gelmiştim Anne geldi aklıma hemen yukarı 6.kata koştum Anneni beklemeye başladım Ameliyatı gerçekleştiren Dr. Çıktı bilgi verdi Ameliyat (sezeryan) çok iyi geçti dedi ve rahatladım derin bir nefes aldım, yarım saat bir saat içinde odasına gelir dendi. Yaklaşık doğumdan sonra 40/50 dk da Anneni Ameliyat Penceresinden verdiler Bende ordaydım Oğlum, yarı baygın dı Annen sarhoş gibiydi, odasına indirdik kendinde değil Anestezi nin etkisiyle yarım yamalak seni sordu bana sürekli derken Canım Oğlum bi yoğun bakım kapısında bi Annenin yanında bu arada yaklaşık 2 saat geçmişti derken Annenin yattığı odanın telefonu çaldı Arayan Yoğun bakım hemşiresi idi beni acil olarak çağırdı, Korkudan ödüm koptu 3. Kattan 5. Kata çıkarken ömrümden 30 yıl geçmiş gibi oldum, ne oldu, neden çağırdı, ne diyecekler acaba? zile bastım kapı açıldı titreyerek ne oldu dedim Hemşire hanım benden Canım Oğlum senin için çocuk bezi en küçüğünden ve küvez içi alt örtü bezi istediler. Dunyalar benim oldu Sağ salim Allahın izniyle Küvezde yerini almıştın.
((( Bu arada o kadar Dr. Gezdik ve senini en son sürekli muayene eden hiçbir Doktora doğurtmak nasip olmadı Acil gittiğimizden Cumartesi sabahı nöbetçi Dr. Cemil KAYMAZ a nasip oldu. İyi güler yüzlü ilgili bir Dr. du sen hele bi büyü hepsini ziyaret edip teşekkür edicez…)))
Küvez de makineye bağlı hortumlar ağzında göbeğinde ayağında bişeyler bağlıydı ve üstün başın hariç naylon gibi bir şeyle örtülüydü sana Anne karnında gibi hisset diye yapmışlardı kıyamam ben sana, Canım Oğlum Seni çok seviyoruz. İlk geceyi Annen le ben ve Babaannen le beraber kaldık uyumak mümkünmü bi dışarı bi içeri bir ara koltukta dalmışım…

2 ) 25 / 01 / 2015 Pazar günü sabah uykudan Annen uyandı, ağrıları var ilaçla iğneyle Annenin ağrılarını alsın diye. Tabiiki Annen seni soruyor ne zaman görebilirim diye Dr. lar ayaklan yürümeye başla akşam üstü görürsün dediler, bu arada Annen doğumdan sonra ¾ saat bir şey yemicek içmicek dedi Dr. lar Annen çok susuyordu dudakları çok kuruyordu bende Anneni, burası ayıp ama söylıyım sana Annenin dudaklarının kuruluğu gitsin diye ağzıma su alıp öperek ıslatıyordum sürekli… Neyse kısa keseyim Annen yataktan kalktı koridorda yurudu düşmeden genelde bayılanlar bile oluyormuş Annen dim dik ayakta durdu ve koridorda turladık ½ derken Hemşireler tamamdır dedi çocuğunu görebilirsin dediler. Hazırladık Anneni yanına gelmek için yoğun bakımın kapısına kadar getirdim ordan Hemşireler aldılar hazırladılar yanına getirdiler dönüşte Annen yavaş adımlarla iki Hemşirenin kolunda ağır ağır geliyordu Canım Oğlum içim çok tuhaf oldu sürekli ağlıyordu hiç durmadan odaya indik hala devamlı ağlıyordu Seni çok Seven Seni çok istiyen Annen Oğlum çoook küçük çooook diyerek (küçük su şişesi kadar) ağladı ¾ saat sürdü iki iğne ilaçlarla ancak sakınleşti gece yarısı uyuyabildi, bu arada ben 48 saatten fazla ayaktayım ½ saat uyumuşumdur ancak, ayaklarım şişti yara oldu bir saatliğine eve gittim banyo yapıp üstümü değişip acilen hastane ye geldim tekrardan akşamında Anneni taburcu ediceklerdi ben hazırlıklara çıkış işlemlerini ve odayı toparladım, akşam üstu çıktık hastahaneden Babaannenlere geldik dedende vardı Annen ben yokken yanlız kalmazdı diye. Çünkü Anneni tanıyorum eğer evimize götürseydım az iyileşin ce yerinde durmaz evde bir şeyler yapacak daha iyileşmediğinden kendine zarar verebilirdi. Canım Oğlum benim İşte böyle bir gün daha bitti… ve seni orda bırakıp Anneni eve götürmek senin bizsiz orda yalnız kalman çok koydu bana çok. Özür dilerim sürekli yanında olmıcağım için Canım Oğlum…
01 / 06 / 2015 tarihinde kilon 3.300 GR boyun 50 cm… doğalı 126 gün ( 4 ay 6 gün) , 91+2 gün küvez de kaldın, normal doğumun nisan 5 gözüküyordu buna göre düzeltilmiş 55 günlüksün… küvez den çıktığın günden bu güne 43 gündür evde yanımızdasın… 01 / 06 / 2015

 

Canım Oğlum bir itirafta bulunayım, hani ben Karadeniz erkeğiyim ya derdim ki asla altını değiştirmem banyosunu yaptırmam Severim sadece, lafta kaldı evdeyken kimseye değiştirtmiyorum altını, banyonu da benimle ve Annenle yada sadece ben..)))

 

İlgili Mesajlar

Leave a Comment